قاصدک من

کاش مي شد پرنده بوديم
توی دست آسمون
تا براي هم مي ساختيم
از پرامون آشيون
من براي تو مي ساختم سقفي از بال و پرم
تو مي ذاشتي عاشقونه پرتو زير سرم

واي اگه پرنده بودیم
تو رو با خودم مي بردم
وقتي با تو مي پريدم
آسمون کم مياوردم
نمي ذاشتم شوق پرواز
تو دلامون بره از ياد
تو رو با خودم مي بردم
جايي که نباشه صياد

تو فقط بايد بموني
اي پناه آخر من
تا که پرپر نشه بي تو
همه بال و پر من

واي نگو اين فقط يه خوابه
من و تو پرنده نيستیم
وقتي هم ديگرو داريم
نگو ما پرنده نيستيم
ما ميتونيم از محبت
با هم آسمون بسازيم
حتي با دستاي خالي
با هم آشيون بسازيم

نوید...!